Chubu ve Japon Alpleri

Kanazawa — Kalabalık Olmadan Korunmuş Edo

Kanazawa, Edo ve Osaka dışında Japonya'nın en zengin feodal şehirlerinden biriydi — Maeda klanı burayı 280 yıl boyunca yönetti ve bugün hâlâ yaşayan zanaat geleneklerini finanse etti: Kenroku-en (Japonya'nın üç büyük bahçesinden biri), Higashi Chaya geyşa mahallesi, lake işçiliği, altın yaprak ve yerlilerin Tsukiji ile aynı kefeye koyduğu bir deniz ürünleri pazarı. İkinci Dünya Savaşı'nda şehre büyük bir hava saldırısı olmadığı için, Edo dönemi sokakları büyük ölçüde inşa edildikleri haliyle ayakta.

Kenroku-en şafakta açılır; kapılar tur gruplarıyla dolmadan önce gelin, bahçe suyun sesini duyabilecek kadar sessiz olur. Asanogawa nehrinin doğusundaki Higashi Chaya mahallesinde üç çay evi sokağı bütünüyle korunmuş durumda. Omicho kapalı pazarı — 170 tezgah, devasa kral yengeçleri, Noto'da yetişen sebzeler — şehrin dürüst ticari kalbi ve öğle yemeği için en iyi yer.

Hokuriku Shinkansen, Kanazawa'yı Tokyo'ya 2,5 saatte, Tsuruga üzerinden Osaka'ya ise 2 saatin altında bağlıyor — bu da onu tek başına bir varış noktası ya da kıta boyu bir rota üzerinde manzaralı bir durak olarak uygulanabilir kılıyor.

Shirakawa-go — Metrelerce Karın Altında Saz Çatılar

Shirakawa-go, Shō nehrinin Gifu ve Toyama eyaletlerini ayırdığı dağlardaki bir UNESCO Dünya Mirası köyü. Ellerin dua ederken birleşmesinden adını alan gassho-zukuri çiftlik evlerinin dik saz çatıları, kışın dört metreye ulaşabilen kar yağışını akıtmak için tasarlanmış. En büyük evlerden bir kısmı hâlâ çalışan çiftlikler olarak işlev görüyor; diğerleri, on sekizinci yüzyıldan bu yana değişmeyen ipek böceği yetiştirme katlarının üzerinde konukların uyuduğu minshuku pansiyonlarına dönüştürülmüş.

Çoğu ziyaretçi Nagoya, Kanazawa veya Osaka'dan günübirlik gelir. Kış en yoğun sezondur — köy belirli akşamlarda ışıklandırılır ve çatılardaki kar, sahnenin en ikonik görünümünü ortaya çıkarır. Yazın kalabalık azalır ve köyün etrafındaki pirinç tarlaları canlı bir yeşile döner.

Matsumoto Kalesi — Karga Kalesi

Matsumoto-jo, Japonya'da ayakta kalan on iki özgün kaleden biri — hiç yıkılmamış, hiç kapsamlı biçimde yeniden inşa edilmemiş. Dış hendekte yansıyan ve arkasında Kita Alpleri bulunan altı katlı siyah-beyaz kule, ülkenin en çok görüntülenen manzaralarından biri. Kale 1590'lara dayanıyor; iç ahşap merdivenler ve 1630'larda eklenen Ay Seyir Kulesi özgün.

Kalenin etrafındaki şehir kompakt ve yürünebilir. Nakamachi kura mahallesi, tüccarların depo binalarını beyaz ve siyah sıvayla korumuş durumda. Matsumoto Şehir Sanat Müzesi, Japonya'nın en büyük Yayoi Kusama koleksiyonuna ev sahipliği yapıyor — sanatçı burada doğdu. Nehir boyundaki kurbağa sokağı Nawate-dori, turist otobüslerinin gelmesinden önceki Kyoto'nun Higashiyama'sının sahip olduğu küçük dükkanlara ve telaşsız atmosfere sahip.

Nagoya — Ülkeyi Besleyen Şehir

Nagoya, Japonya'nın dördüncü büyük şehri ve sanayi merkezi — Toyota, Mitsubishi Heavy Industries ve JTEKT'in hepsi burada kuruldu. Kendini turistlere pazarlamıyor, bu da onu ilginç kılan şeylerden biri. Yemek kültürü belirgin biçimde bölgesel: miso katsu (kalın hatcho-miso soslu tonkatsu), düz kishimen erişteleri, pirinç üzerinde hitsumabushi yılan balığı ve kahvaltıda tatlı kırmızı fasulye ezmeli ogura tost. Bunların hiçbiri Japonya'nın başka hiçbir yerinde aynı biçimde bulunmuyor.

Nagoya Kalesi'nin kulesi savaş sonrası bir yeniden inşa, ama ona bitişik ahşap saray kompleksi Hommaru Sarayı, geleneksel teknikler kullanılarak özgün Edo dönemi özelliklerine titizlikle yeniden inşa edildi ve 2018'de yeniden açıldı. Ise'den sonra Japonya'nın en kutsal ikinci Şinto tapınağı olan Atsuta Tapınağı şehrin güneyinde yer alıyor; üç imparatorluk hazinesinden biri olan Kusanagi kılıcını barındırıyor ve ormanlık arazisi turistik Japonya versiyonuna hiç benzemiyor.

Hakuba — Alp Kayağı ve Yaz Trekkingi

Hakuba, 1998 Kış Olimpiyatları'na ev sahipliği yaptı ve Japonya'nın uluslararası çapta en tanınan kayak bölgesi olmaya devam ediyor. Aralarında Happo-One, Goryu, 47, Iwatake ve Cortina'nın bulunduğu birbirine bağlı dokuz tesis, geniş düzenlenmiş pistlerden telesiyejle ulaşılan dik kaçkırlık alanlara kadar her seviye için arazi sunuyor. Sezon başına ortalama kar yağışı 11 metreyi aşıyor; toz kar kalitesi, aynı düzeyde uluslararası kalabalık olmadan Hokkaido'nun Niseko'suyla yarışıyor.

Yazın aynı dağlar bir trekking varış noktasına dönüşüyor. Shirouma-dake'ye giden Kuzey Alpleri patikası, Japonya'nın kalan son kar tarlalarından biri olan Daisekkei'den geçiyor — Temmuz'dan itibaren erişilebilir — ve Happo-one teleferiği tüm Hakuba sıradağlarına açılan manzaralar için açılıyor. Aşağıdaki köy çalışan bir çiftlik karakterini koruyor: Olimpiyatlardan sonra inşa edilen İsviçre tarzı konaklama tesisleri, pirinç tarlaları ve soğan çiftliklerinin yanı başında duruyor.

• En iyi toz kar: Cortina (piste dışı uzmanları) ve Goryu (ağaçlar arası pistler)
• Yeni başlayanlar için: Hakuba 47 ve Iwatake — geniş, yumuşak pistler ve iyi İngilizce eğitim
• Yaz: Daisekkei kar tarlası üzerinden Shirouma-dake patikası (yalnızca Temmuz sonu–Ağustos)
• Ulaşım: Express Azusa ile Shinjuku → Matsumoto (2,5 sa), ardından Ōito Hattı ile Hakuba (50 dk)

Chubu'da Ulaşım

• Tokyo → Kanazawa: Hokuriku Shinkansen (Kagayaki / Hakutaka), ~2,5 saat
• Osaka/Kyoto → Kanazawa: Tsuruga'ya Thunderbird ekspres treni, ardından Shinkansen, ~2 saat
• Nagoya → Shirakawa-go: Otoyolu otobüsü ~2,5 saat (tren bağlantısı yok)
• Nagoya → Matsumoto: Wide View Shinano ekspres treni, ~2 saat
• Matsumoto → Hakuba: JR Ōito Hattı yerel treni, ~50 dakika