คิวชู

ฟุกุโอกะ — เมืองที่น่าอยู่ที่สุดในญี่ปุ่น

ฟุกุโอกะครองอันดับเมืองน่าอยู่มาสิบปีติดต่อกัน และตัวเลขก็ยืนยันเช่นนั้นจริง เวลาเดินทางไปทำงานสั้นกว่าโตเกียว ค่าเช่าถูกกว่า มีทั้งอ่าวและสวนสาธารณะที่ปั่นจักรยานไปถึงได้จากใจกลางเมือง และสนามบินที่อยู่ห่างจากตัวเมืองเพียง 10 นาทีโดยรถไฟใต้ดิน — การเชื่อมต่อสนามบินสู่ตัวเมืองที่สั้นที่สุดในญี่ปุ่น ที่นี่ยังเป็นเมืองที่คิดค้นราเมงตนคตสึ ในย่านยาไต (แผงลอยกลางแจ้ง) ริมแม่น้ำนากะ ซึ่งซุปกระดูกหมูหนึ่งชามถือเป็นงานฝีมือด้านอาหารที่จริงจัง ไม่ใช่แค่ของกินดึกทั่วไป

เมืองนี้มีศูนย์กลางประวัติศาสตร์สองแห่ง คือ ฮากาตะ ย่านพ่อค้าและวัดเก่าแก่ทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำนากะ และเทนจิน ศูนย์กลางการค้าสมัยใหม่ทางฝั่งตะวันตก ส่วนไดเมียว ย่านที่อยู่ระหว่างสองแห่งนี้ กลายเป็นหนึ่งในย่านกาแฟและร้านค้าอิสระที่ดีที่สุดในญี่ปุ่น เต็มไปด้วยร้านคั่วกาแฟเล็กๆ ร้านคอนเซปต์สโตร์ และร้านเบเกอรีที่มีคิวยาวสามชั่วโมงในวันสุดสัปดาห์ แคแนลซิตี้ ฮากาตะ ห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ที่สร้างล้อมรอบทางน้ำในอาคาร ก็เป็นสถานที่ที่น่าตื่นตาทางสถาปัตยกรรมในตัวมันเอง

เบปปุ — แปดขุมนรกและไอน้ำนับพันปี

เบปปุผลิตน้ำพุร้อนมากกว่าที่ใดในโลก ยกเว้นเยลโลว์สโตน เมืองที่มีประชากร 110,000 คนแห่งนี้ตั้งอยู่ในอ่าวทางฝั่งตะวันออกของคิวชู และเนินเขาด้านหลังเมืองก็พ่นไอน้ำออกมาตลอดเวลา — จากทุกฝาท่อระบายน้ำ ทุกร่องน้ำริมถนน ทุกช่องว่างของทางเท้า มีบ่อน้ำพุร้อนที่ขึ้นทะเบียนแล้วกว่า 2,800 แห่งในเมือง แบ่งออกเป็นแปดเขตความร้อนที่เรียกว่าออนเซ็นจิ คุณสามารถใช้เวลาทั้งวันวนเวียนไปตามบ่อน้ำพุร้อนสาธารณะ (ราคา 200-500 เยน) โดยไม่เจอน้ำแบบเดียวกันซ้ำเลย

แปดขุมนรก หรือจิโกกุเมงุริ ไม่ใช่ออนเซ็นสำหรับแช่ตัว แต่เป็นปรากฏการณ์ทางธรณีวิทยาที่น่าตื่นตา อูมิจิโกกุ (ขุมนรกทะเล) เป็นบ่อน้ำสีฟ้าโคบอลต์ที่อุณหภูมิ 98 องศาเซลเซียส มีสีจากแร่ธาตุที่ละลายอยู่ และล้อมรอบด้วยพืชเขตร้อนที่เติบโตได้ดีในไอน้ำถาวร จิโนอิเกะจิโกกุ (ขุมนรกบ่อเลือด) มีสีแดงจากสนิมเหล็ก ทัตสึมากิจิโกกุ (ขุมนรกน้ำพุพวยพุ่ง) พุ่งขึ้นทุก 30 นาทีจากไกเซอร์ที่ล้อมรอบด้วยระเบียงชมวิวคอนกรีต ขุมนรกเหล่านี้เก็บค่าเข้าชมและเป็นแหล่งท่องเที่ยวอย่างเห็นได้ชัด แต่ขนาดและความหลากหลายของกิจกรรมความร้อนใต้พิภพก็แปลกประหลาดอย่างแท้จริงและคุ้มค่าที่จะไปชม

ยูฟุอิน ที่อยู่ห่างออกไป 30 กิโลเมตรตามถนนขึ้นเขา คืออีกด้านหนึ่งของวัฒนธรรมออนเซ็นแห่งคิวชู เงียบสงบกว่า ประณีตกว่า สร้างขึ้นรอบเรียวกังและแกลเลอรีงานฝีมือเล็กๆ แทนที่จะเป็นพลังงานความร้อนแบบอุตสาหกรรมของเบปปุ เมืองนี้ตั้งอยู่ในแอ่งภูเขาไฟใต้ภูเขายูฟุ ในฤดูหนาว หมอกจะปกคลุมหุบเขาในยามรุ่งสางด้วยภาพที่ช่างภาพไล่ตามมานานถึงห้าสิบปี ถนนสายหลัก (ยูฟุอิน โนะ โมริ) ทอดยาวจากสถานีรถไฟผ่านร้านขายของเก่า คาเฟ่ และเค้กโรลบีสปีค ไปจนถึงทะเลสาบที่ปลายเมือง

ปล่องภูเขาไฟอาโสะ — เดินเขาภูเขาไฟที่ยังทำงานอยู่

ปล่องภูเขาไฟอาโสะเป็นปล่องภูเขาไฟที่ยังทำงานอยู่ขนาดใหญ่ที่สุดในโลก — ยาว 25 กิโลเมตรจากเหนือจรดใต้ กว้าง 18 กิโลเมตรจากตะวันออกจรดตะวันตก มีพื้นที่ราบสำหรับทำการเกษตรที่ผู้คน 50,000 คนอาศัยและทำไร่ไถนา ปล่องภูเขาไฟนี้ก่อตัวขึ้นจากการปะทุหลายครั้งเมื่อ 90,000 ถึง 270,000 ปีก่อน ซึ่งแต่ละครั้งล้วนเป็นหนึ่งในการปะทุครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ธรณีวิทยา สิ่งที่นักท่องเที่ยวไปเยือนในวันนี้คือพื้นของทะเลสาบเดิมที่เคยอยู่ในภูเขาไฟที่ใหญ่กว่าเกาะแมนฮัตตัน

ตรงกลางปล่องภูเขาไฟมียอดเขาห้ายอดที่เรียกรวมกันว่าอาโสะซัง นากาดาเกะคือปล่องที่ยังทำงานอยู่ ปล่อยก๊าซกำมะถันและปะทุเป็นครั้งคราว การเข้าถึงขอบปล่องภูเขาไฟขึ้นอยู่กับระดับก๊าซ ในวันที่สงบ คุณสามารถยืนที่ขอบทะเลสาบกรดสีเทอร์ควอยซ์และมองลงไปในปล่อง ในวันที่มีการเคลื่อนไหว ถนนจะถูกปิดและคุณจะได้เห็นเพียงกลุ่มเมฆที่พวยพุ่งจากสถานีกระเช้าลอยฟ้า ความไม่แน่นอนนี้เป็นส่วนหนึ่งของประสบการณ์ คุซาเซ็นริ ทุ่งหญ้ากว้างข้างเขตปล่องภูเขาไฟ เป็นจุดที่มองเห็นพื้นปล่องภูเขาไฟและยอดเขาโดยรอบได้ครบถ้วนที่สุด

นางาซากิ — ประวัติศาสตร์และเส้นบะหมี่จันปง

นางาซากิเป็นท่าเรือแห่งเดียวในญี่ปุ่นที่เปิดให้ค้าขายกับต่างชาติได้อย่างถูกกฎหมายตลอดช่วง 220 ปีของยุคปิดประเทศ (ค.ศ. 1635-1853) พ่อค้าชาวดัตช์และชาวจีนถูกจำกัดให้อยู่บนเกาะในอ่าว — เดจิมะสำหรับชาวดัตช์ และย่านโทจินยาชิกิสำหรับชาวจีน แต่อิทธิพลของพวกเขาก็ซึมซาบเข้าสู่สถาปัตยกรรม อาหาร และวัฒนธรรมทางศาสนาของเมือง ผลลัพธ์คือเมืองที่มีหน้าตาและรสชาติแตกต่างจากส่วนอื่นของญี่ปุ่นในแบบที่ยังคงเห็นได้ชัดจนถึงทุกวันนี้ ทั้งศาลเจ้าขงจื๊อในย่านไชนาทาวน์ บ้านพ่อค้าตะวันตกในสวนกลาเวอร์ และเส้นบะหมี่จันปงที่ไม่มีที่ไหนเหมือน

เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1945 เครื่องบิน B-29 ของสหรัฐฯ ทิ้งระเบิดพลูโตเนียมชื่อ แฟตแมน ลงเหนือย่านอุราคามิของนางาซากิ ระเบิดคร่าชีวิตผู้คนไปทันที 70,000-80,000 คน และทำลายพื้นที่หนึ่งในสามทางเหนือของเมือง พิพิธภัณฑ์ระเบิดปรมาณูนางาซากิ ซึ่งสร้างขึ้น ณ จุดศูนย์กลางการระเบิด บอกเล่าเรื่องราวผ่านภาพถ่าย วัตถุที่กู้คืนมาได้ คำให้การของผู้รอดชีวิต และข้อโต้แย้งอย่างจงใจเพื่อการยกเลิกอาวุธนิวเคลียร์ที่มีน้ำหนักมากกว่าที่ใดในโลก สวนอนุสรณ์สันติภาพเหนือพิพิธภัณฑ์มีรูปปั้นสันติภาพและเปลวไฟที่ลุกโชนมาตั้งแต่ปี 1955 และจะดับลงก็ต่อเมื่ออาวุธนิวเคลียร์ทั้งหมดถูกทำลาย

• จันปง — เมนูเส้นสัญลักษณ์ของนางาซากิ ซุปกระดูกหมูข้นๆ ใส่อาหารทะเล หมู และผัก คิดค้นโดยเจ้าของร้านอาหารจีนในยุค 1890 เพื่อเป็นอาหารมื้ออิ่มราคาถูกสำหรับนักศึกษาชาวจีน
• ซาราอุด้ง — เส้นจันปงเวอร์ชันทอดกรอบ ใช้วัตถุดิบเดียวกันแต่เนื้อสัมผัสต่างกัน พบได้เฉพาะที่นางาซากิเท่านั้น
• คาสเทลล่า — เค้กสปันจ์แบบโปรตุเกสที่มิชชันนารีเยซูอิตนำเข้ามาในศตวรรษที่ 16 ปัจจุบันเป็นของฝากมาตรฐานของนางาซากิ ร้านฟุคุซายะ ก่อตั้งเมื่อปี 1624 คือร้านเบเกอรีที่มีเรื่องราวมากที่สุด
• สวนกลาเวอร์ — กลุ่มคฤหาสน์บนเนินเขาของพ่อค้าต่างชาติในศตวรรษที่ 19 บ้านของโทมัส กลาเวอร์เป็นอาคารสไตล์ตะวันตกที่เก่าแก่ที่สุดในญี่ปุ่นที่ยังคงตั้งอยู่

ยานางาวะ — ล่องเรือคลองและปลาไหลย่าง

ยานางาวะเป็นเมืองเล็กๆ ในจังหวัดฟุกุโอกะที่ระบบคลอง — สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 16 เพื่อการชลประทานและป้องกันน้ำท่วม — กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวเอกลักษณ์ของเมือง คลองไหลเอื่อยๆ ร่มรื่นด้วยต้นหลิวและซากุระ และเรือไม้ท้องแบน (ดงโกะบุเนะ) ขับเคลื่อนด้วยคนพายเพียงคนเดียวที่ยืนอยู่ท้ายเรือ ซึ่งหมายความว่าการเดินทางประมาณ 70 นาทีนี้คือการไม่ทำอะไรเลยนอกจากเฝ้ามองเมืองผ่านไปในจังหวะของคนที่ค่อยๆ ผลักไม้พาย เป็นประสบการณ์ที่ผ่อนคลายอย่างผิดปกติในประเทศที่การท่องเที่ยวมักหมายถึงการเดินมากกว่าการนั่งพัก

ยานางาวะยังเป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมปลาไหลน้ำจืด (อุนางิ) ของญี่ปุ่น เส้นทางน้ำกร่อยของเมืองเป็นถิ่นที่อยู่อาศัยที่เหมาะสมของปลาไหล และวิธีปรุงแบบท้องถิ่น — เซโรมูชิ ที่นึ่งปลาไหลบนข้าวในกล่องไม้ แล้วราดด้วยซอสถั่วเหลืองหวานทาเระ — ให้ผลลัพธ์เป็นเมนูที่นุ่มกว่าและมีกลิ่นคาราเมลน้อยกว่าสไตล์คันโต ซึ่งคนท้องถิ่นถือว่าเหนือกว่าอย่างชัดเจน ฤดูกาลจะพีคสุดในช่วงฤดูร้อน แต่ร้านอาหารเปิดตลอดทั้งปี โอฮานะ คฤหาสน์เก่าของตระกูลทาจิบานะที่มีสวนออกแบบโดยทีมเดียวกับที่สร้างเค็นโรคุเอ็นในคานาซาวะ เป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ควรพักค้างในยานางาวะหลังการล่องเรือคลอง

การเดินทางรอบคิวชู

ฟุกุโอกะ (สถานีฮากาตะ) เป็นศูนย์กลางรถไฟของคิวชู เชื่อมต่อกับโอซาก้าด้วยรถไฟชินคันเซ็นซันโย และเชื่อมต่อกับคิวชูตอนใต้ด้วยรถไฟชินคันเซ็นคิวชู — เส้นทางเต็มวิ่งจากฮากาตะถึงคาโกชิมะ-ชูโอในเวลา 1 ชั่วโมง 18 นาที สนามบินฟุกุโอกะเป็นสนามบินที่อยู่ใจกลางเมืองที่สุดในญี่ปุ่น รถไฟใต้ดินจากอาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศไปยังสถานีฮากาตะใช้เวลาเพียง 6 นาที

• ฟุกุโอกะไปเบปปุ / ยูฟุอิน — 2 ชั่วโมงโดยรถไฟด่วนพิเศษโซนิก (เบปปุ) หรือยูฟุอินโนะโมริ (ยูฟุอิน) ทั้งสองเส้นทางเป็นเส้นทางที่สวยงามคุ้มค่าแก่การนั่ง
• ฟุกุโอกะไปคุมาโมโตะ — 33 นาทีโดยรถไฟชินคันเซ็นคิวชู ประตูสู่อาโสะ
• ฟุกุโอกะไปนางาซากิ — 1 ชั่วโมง 20 นาทีโดยรถไฟด่วนพิเศษคาโมเมะ (ตั้งแต่ปี 2022 วิ่งบนรางชินคันเซ็นนิชิคิวชูใหม่บางส่วน)
• ฟุกุโอกะไปยานางาวะ — 40 นาทีโดยสายนิชิเท็ตสึโอมุตะจากสถานีนิชิเท็ตสึ-ฟุกุโอกะ (เทนจิน)
• JR Kyushu Rail Pass — ครอบคลุมสาย JR Kyushu ทั้งหมด มีแบบ 3 วันหรือ 5 วัน ส่วนพาส All Kyushu ยังครอบคลุมชินคันเซ็นด้วย

ภายในตัวเมืองฟุกุโอกะ รถไฟใต้ดินมีสามสายที่ครอบคลุมจุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ บัตรตั๋วหนึ่งวันราคา 640 เยน เทนจินและฮากาตะเดินถึงกันได้ (20 นาที) ส่วนย่านคลองส่วนใหญ่ในยานางาวะ กลุ่มอาคารสวนกลาเวอร์ในนางาซากิ และพื้นที่เกษตรกรรมบนปล่องภูเขาไฟที่อาโสะ จำเป็นต้องใช้รถบัสท้องถิ่นหรือรถเช่า คิวชูเหมาะกับการเช่ารถสำหรับใครก็ตามที่อยู่นานกว่าสี่วัน — ถนนเลียบชายฝั่งและเส้นทางขับรถรอบขอบปล่องภูเขาไฟเป็นประเภทการขับรถที่ทำให้คุณนึกขึ้นได้ว่าทำไมคนถึงชอบขับรถ