Hokkaido

Hokkaido — แดนเหนือสุดของญี่ปุ่น

Hokkaido ไม่ได้ถูกชาวญี่ปุ่นเข้ามาตั้งถิ่นฐานอย่างจริงจังจนกระทั่งรัฐบาลเมจิเริ่มโครงการล่าอาณานิคมในปี 1869 ซึ่งขับไล่ชาวไอนุพื้นเมืองที่อาศัยอยู่ที่นี่มานับพันปีออกไป ผลลัพธ์คือภูมิประเทศที่ไม่มีชั้นประวัติศาสตร์ยุคกลางแบบเกาะหลักเลย — ไม่มีวัดโบราณ ไม่มีเมืองปราสาท ไม่มีเสน่ห์ชุมชนที่สั่งสมมาหลายศตวรรษ สิ่งที่มีแทนคือพื้นที่กว้างขวาง สัตว์ป่า และฤดูกาลที่แสดงตัวเต็มพลัง

เกาะนี้มีพื้นที่ 83,000 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรราว 5.3 ล้านคน — ความหนาแน่นประชากรใกล้เคียงกับแคนาดามากกว่าเขตมหานครโตเกียว เมืองเกษตรกรรมที่นี่เรียบง่ายและใช้งานได้จริง ส่วนอุทยานแห่งชาติ — Daisetsuzan, Shiretoko, Akan — ป่าเถื่อนอย่างแท้จริง หมีสีน้ำตาลเดินเพ่นพ่านในป่า นกกระเรียนมงกุฎแดงเต้นรำบนหนองน้ำแข็งของ Kushiro ในฤดูหนาว และนกอินทรีทะเลสเตลเลอร์ หนึ่งในนกที่ใหญ่ที่สุดในโลก จะติดตามน้ำแข็งลอยลงใต้ทุกเดือนกุมภาพันธ์

• ดีที่สุดในฤดูหนาว (ธันวาคม–มีนาคม) — สำหรับการเล่นสกี เทศกาลหิมะ และน้ำแข็งลอย; เทศกาลหิมะซัปโปโรจัดขึ้นต้นเดือนกุมภาพันธ์
• ดีที่สุดในฤดูร้อน (มิถุนายน–สิงหาคม) — สำหรับทุ่งลาเวนเดอร์ใน Furano การเดินป่าใน Daisetsuzan และการดูสัตว์ป่าใน Shiretoko
• ฤดูกาลรอง — ฤดูใบไม้ผลิ (เมษายน–พฤษภาคม) และฤดูใบไม้ร่วง (กันยายน–พฤศจิกายน) มีราคาถูกกว่าและคนน้อยกว่า แต่แหล่งท่องเที่ยวตามฤดูบางแห่งอาจปิด
• การเดินทางไปยังที่นี่ — สนามบินชินชิโตเสะ (CTS) ห่างจากซัปโปโรไปทางใต้ 40 นาทีโดยรถไฟ รองรับเที่ยวบินในประเทศและระหว่างประเทศส่วนใหญ่

ซัปโปโร — เทศกาลหิมะและตลาดอาหารทะเล

ซัปโปโรถูกออกแบบเป็นผังตาราง — ซึ่งแปลกในญี่ปุ่น — เพราะรัฐบาลเมจินำที่ปรึกษาการเกษตรชาวอเมริกันมาช่วยวางแผนการตั้งถิ่นฐานใน Hokkaido ผลลัพธ์คือเมืองที่เดินทางง่าย มีถนนกว้างและระบบรถไฟใต้ดินที่เข้าใจง่ายตั้งแต่ครั้งแรก เป็นเมืองใหญ่อันดับห้าของญี่ปุ่น มีประชากร 1.9 ล้านคน มีวัฒนธรรมคราฟต์เบียร์ที่จริงจังซึ่งสร้างบนประวัติการต้มเบียร์นับร้อยปี และวงการอาหารที่สร้างขึ้นจากความใกล้ชิดกับผลิตภัณฑ์นม อาหารทะเล และผลผลิตที่ดีที่สุดของประเทศ

เทศกาลหิมะซัปโปโร — Yuki Matsuri — จัดขึ้นเจ็ดวันในต้นเดือนกุมภาพันธ์ และดึงดูดผู้มาเยือน 2 ล้านคนจากทั่วโลก บริเวณหลักที่ Odori Park เต็มไปด้วยประติมากรรมหิมะขนาดเท่าตึก ทั้งแบบจำลองรายละเอียดของสถานที่สำคัญของโลก ผลงานศิลปะต้นฉบับ และประติมากรรมหิมะขนาดเท่าคนจริงชื่อดังที่ทีมงานใช้เวลาหลายสัปดาห์สร้าง มีอีกสองสถานที่ ได้แก่ Susukino ซึ่งประติมากรรมน้ำแข็งเรียงรายในย่านบันเทิง และ Tsudome สถานที่ในร่มพร้อมสไลด์หิมะและกิจกรรมสำหรับครอบครัว

Susukino คือย่านบันเทิงของซัปโปโร — ย่านที่ใหญ่ที่สุดทางเหนือของโตเกียว ดำเนินไปตามจังหวะเดียวกับราเมนดึกดื่น บาร์ และอิซากายะ แต่มีความหยาบกร้านแบบชายแดนที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของ Hokkaido ตลาด Nijo ซึ่งเดินไม่ไกลจาก Odori เป็นตลาดค้าส่งและค้าปลีกอาหารทะเลที่ทำงานจริง มีปูขน เม่นทะเล ไข่ปลาแซลมอน และหอยเชลล์ Hokkaido ที่รสชาติต่างจากที่ขายบน Honshu โดยสิ้นเชิง

Niseko — เมืองหลวงแห่งหิมะผง

Niseko มีหิมะตกเฉลี่ย 15 เมตรต่อปี ความชื้นจากทะเลญี่ปุ่นปะทะกับอากาศเย็นเหนือ Hokkaido ทิ้งความชื้นลงมาเป็นหิมะ และสิ่งที่ตกลงบนเทือกเขา Niseko คือหิมะผงที่เบาและแห้งที่สุดแห่งหนึ่งของโลก นักเล่นสกีชาวออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ค้นพบสิ่งนี้ในช่วงต้นปี 2000 ตามมาด้วยนักลงทุนจากฮ่องกงและสิงคโปร์ และ Niseko ก็เปลี่ยนจากเมืองเกษตรกรรมเล็กๆ กลายเป็นสกีรีสอร์ตที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติที่สุดของญี่ปุ่นภายในเวลาไม่ถึงสิบปี

พื้นที่รีสอร์ต Niseko United เชื่อมโยงพื้นที่สกีสี่แห่ง — Grand Hirafu, Hanazono, Annupuri และ Village — ตามแนวเชิงเขา Annupuri บัตรลิฟต์ใบเดียวใช้ได้ทั้งสี่แห่ง ภูมิประเทศเหมาะกับทุกระดับ ตั้งแต่ทางลาดกว้างสำหรับมือใหม่ การเล่นสกีในป่าสำหรับผู้เชี่ยวชาญที่รู้วิธีรับมือกับต้นไม้ และแบ็คคันทรีจริงจังที่เข้าถึงได้ผ่านทัวร์มีไกด์สำหรับผู้ที่ต้องการประสบการณ์ป่าเถื่อน Hokkaido เต็มรูปแบบ การเล่นสกีกลางคืนที่ Grand Hirafu — ภูเขาสว่างไสวจนถึงห้าทุ่ม — เป็นประสบการณ์สุดคลาสสิกในหมู่นักเล่นสกีขาประจำ

Furano และ Biei — ทุ่งลาเวนเดอร์และเมืองเกษตรกรรมที่จริงใจ

Furano ตั้งอยู่ในแอ่งกลาง Hokkaido ล้อมรอบด้วยภูเขา ปลูกลาเวนเดอร์ เมลอน และข้าวโพดหวานที่ดีที่สุดในญี่ปุ่น Farm Tomita — สวนลาเวนเดอร์เพื่อการท่องเที่ยวที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศ — เริ่มปลูกลาเวนเดอร์ในปี 1903 เกือบล้มเลิกไปเมื่อน้ำหอมสังเคราะห์ทำให้ตลาดน้ำมันหอมระเหยล่มสลายในทศวรรษ 1970 และรอดมาได้เพราะภาพถ่ายทุ่งของฟาร์มปรากฏในปฏิทินของการรถไฟแห่งชาติญี่ปุ่น ผู้คนจึงเริ่มมาดูว่ามันเป็นจริงหรือไม่ และมันก็เป็นจริง

ลาเวนเดอร์บานตั้งแต่ปลายเดือนมิถุนายนถึงต้นเดือนสิงหาคม จุดสูงสุดคือกลางเดือนกรกฎาคม เมื่อทุ่งลายสีม่วง ขาว ชมพู และเหลือง ทอดยาวไปตามเนินเขาเป็นแถบที่ช่างภาพพยายามถ่ายทอดให้สวยงามยิ่งขึ้นมาห้าสิบปีแล้ว นอกเหนือจาก Farm Tomita ฟาร์มตามถนน Route 237 ปลูกดอกป๊อปปี้ ทานตะวัน และเสจเป็นลำดับที่ตั้งใจไว้ ดังนั้นตั้งแต่มิถุนายนถึงกันยายนจึงมีสีสันสดใสอยู่เสมอ ตัวเมืองเองก็เงียบสงบและใช้งานได้จริง มีไอศกรีมซอฟต์เสิร์ฟรสเมลอนตามแผงริมทางทุกแห่ง และผักจากฟาร์มโดยตรงในซูเปอร์มาร์เก็ตทุกแห่ง

Biei ห่างจาก Furano ไปทางเหนือ 40 กิโลเมตร เป็นเมืองแห่งการถ่ายภาพ เนินลายปะติด Biei — ภูมิประเทศไร่นาลูกคลื่นที่มีสีสันพืชผลต่างกัน แซมด้วยต้นไม้โดดเดี่ยวที่กลายเป็นดาราท้องถิ่น — ดูแทบจะเหมือนภาพประดิษฐ์ในแสงฤดูร้อน และดูดีกว่าภาพถ่ายใดๆ เมื่อเห็นด้วยตาจริง บ่อน้ำสีฟ้า Shirogane ซึ่งเกิดจากเศษภูเขาไฟที่กั้นแม่น้ำและแร่ธาตุทำให้น้ำเปลี่ยนเป็นสีฟ้าไฟฟ้าทึบ เคยปรากฏในสกรีนเซฟเวอร์ macOS ของ Apple และในโพสต์ Instagram มากกว่าที่ประชากร 11,000 คนของที่นี่จะคาดคิดได้

Shiretoko — ป่าเถื่อนมรดกโลกที่ปลายถนน

คาบสมุทร Shiretoko ยื่นออกไปในทะเลโอค็อตสค์จากภาคตะวันออกเฉียงเหนือของ Hokkaido สิ้นสุดที่แหลมซึ่งเข้าถึงได้เฉพาะทางเรือหรือเดินเท้าเท่านั้น ชื่อนี้มาจากคำไอนุที่แปลว่า 'สุดขอบโลก' และภูมิประเทศก็สมกับชื่อ — ยอดภูเขาไฟสูงกว่า 1,000 เมตร ป่าดั้งเดิมที่ไม่เคยถูกตัดไม้ น้ำตกที่ไหลลงทะเลโดยตรงจากหน้าผา และความหนาแน่นของหมีสีน้ำตาลที่ทำให้ที่นี่เป็นหนึ่งในแหล่งที่อยู่อาศัยของหมีที่หนาแน่นที่สุดในโลก

Shiretoko ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกทางธรรมชาติของ UNESCO ในปี 2005 จากปฏิสัมพันธ์ระหว่างระบบนิเวศทางทะเลและบนบก — น้ำแข็งลอยที่มาถึงทุกฤดูหนาวนำสารอาหารจากทะเลโอค็อตสค์เข้าสู่น่านน้ำโดยรอบ หล่อเลี้ยงห่วงโซ่อาหารที่รองรับปลาแซลมอน หมีสีน้ำตาล นกอินทรีทะเลสเตลเลอร์ และวาฬเพชฌฆาตที่ตามฝูงแซลมอนในฤดูใบไม้ร่วง คาบสมุทรนี้แทบไม่มีโครงสร้างพื้นฐานเลยนอกจาก Utoro บนชายฝั่งตะวันตก ไม่มีร้านสะดวกซื้อในอุทยาน ไม่มีถนนเลยพ้นบริเวณห้าทะเลสาบ Shiretoko

• ห้าทะเลสาบ Shiretoko — เส้นทางบอร์ดวอล์กผ่านป่าดั้งเดิมสู่ทะเลสาบเล็กห้าแห่งที่สะท้อนเทือกเขา Shiretoko; ต้องมีไกด์ในฤดูที่หมีเคลื่อนไหวมาก (พฤษภาคม–กรกฎาคม)
• บ่อน้ำร้อน Kamuiwakka — น้ำตกที่หล่อเลี้ยงด้วยน้ำพุร้อนจากภูเขาไฟ; สระน้ำอุ่นพอที่จะแช่ได้ และเส้นทางเข้าถึงต้องเดินทวนน้ำขึ้นแม่น้ำ
• น้ำแข็งลอยฤดูหนาว — น้ำแข็งลอยใต้สุดของซีกโลกเหนือมาถึงในเดือนกุมภาพันธ์; มีทัวร์เดินบนน้ำแข็งพร้อมไกด์จาก Utoro
• Rausu — ชายฝั่งตะวันออก เข้าถึงได้ผ่านถนนช่องเขา Shiretoko; เงียบกว่า Utoro มีทัวร์ดูวาฬในฤดูร้อนและวัฒนธรรมการจับสาหร่ายทะเลที่ยังคงอยู่

การเดินทางไปและรอบๆ

สนามบินชินชิโตเสะ (CTS) ห่างจากใจกลางซัปโปโร 40 นาทีโดย Airport Express รองรับการจราจรทางอากาศส่วนใหญ่ของ Hokkaido สายการบิน ANA และ JAL ต่างมีเที่ยวบินในประเทศบ่อยครั้งจากโตเกียวฮาเนดะ โอซาก้าอิตามิ/คันไซ และศูนย์กลางสำคัญอื่นๆ — เที่ยวบินจากโตเกียวใช้เวลา 90 นาที เที่ยวบินระหว่างประเทศลงจอดที่ CTS จากโซล ไทเป ฮ่องกง กรุงเทพฯ และสนามบินโอคาดามะของซัปโปโรเองรองรับเส้นทางในประเทศขนาดเล็ก

ภายใน Hokkaido เครือข่ายรถไฟบางกว่าเมื่อเทียบกับ Honshu — JR Hokkaido ครอบคลุมเส้นทางหลัก (ซัปโปโรถึงอาซาฮิกาวะ ซัปโปโรถึงฮาโกดาเตะผ่านชินคันเซ็นตั้งแต่ปี 2031) แต่จุดหมายปลายทางหลายแห่งต้องใช้รถบัสหรือรถเช่า รถยนต์เป็นตัวเลือกที่เหมาะสมสำหรับแผนการเดินทาง Hokkaido ส่วนใหญ่นอกเมืองซัปโปโร ระยะทางที่นี่ยาวจริง ถนนไม่แออัดนอกซัปโปโร และภูมิประเทศคุ้มค่าที่จะแวะทุกครั้งที่เห็นอะไรน่าสนใจจากหน้าต่างรถ

• เมืองซัปโปโร — รถไฟใต้ดินสามสายครอบคลุมย่านหลัก; บัตรวันเดียวราคา ¥830
• ซัปโปโรถึง Niseko — สาย JR Hakodate ไปยัง Kutchan (ประมาณ 2.5 ชั่วโมง); รถบัสรับส่งจาก Kutchan ไปยังพื้นที่สกีในฤดูหนาว
• ซัปโปโรถึง Furano / Biei — สาย JR Furano จากอาซาฮิกาวะ (35 นาทีจากซัปโปโรโดยรถด่วนพิเศษ); รถยนต์เร็วกว่าและยืดหยุ่นกว่าสำหรับเส้นทางเนินลายปะติด
• ซัปโปโรถึง Shiretoko — บินจาก CTS ไปยังสนามบิน Memanbetsu (พื้นที่ Abashiri) จากนั้นต่อรถบัสหรือรถเช่าไปยัง Utoro; หรือขับรถระยะไกล — ประมาณ 6 ชั่วโมงจากซัปโปโร
• JR Hokkaido Rail Pass — มีให้เลือกแบบ 3 วัน 5 วัน และแบบยืดหยุ่นสำหรับนักท่องเที่ยว; ครอบคลุมเส้นทาง JR Hokkaido ส่วนใหญ่รวมถึง Airport Express