ชูบุและเทือกเขาแอลป์ญี่ปุ่น

คานาซาวะ — เอโดะที่ยังคงอยู่ โดยไม่มีฝูงนักท่องเที่ยว

คานาซาวะเคยเป็นหนึ่งในเมืองศักดินาที่ร่ำรวยที่สุดของญี่ปุ่นนอกเหนือจากเอโดะและโอซาก้า ตระกูลมาเอดะปกครองที่นี่นานถึง 280 ปี และให้ทุนสนับสนุนงานฝีมือดั้งเดิมที่ยังคงอยู่จนถึงทุกวันนี้ ไม่ว่าจะเป็นเคนโรคุเอ็น (หนึ่งในสามสวนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น) ย่านเกอิชาฮิงาชิชายะ เครื่องเขิน ใบทองคำเปลว และตลาดอาหารทะเลที่คนท้องถิ่นจัดอันดับเทียบเท่าตลาดสึกิจิ เนื่องจากเมืองนี้ไม่ถูกโจมตีทางอากาศครั้งใหญ่ในสงครามโลกครั้งที่สอง ถนนหนทางยุคเอโดะจึงยังคงตั้งอยู่แทบไม่เปลี่ยนแปลงจากตอนที่สร้างขึ้น

เคนโรคุเอ็นเปิดตั้งแต่รุ่งเช้า ควรไปให้ถึงก่อนที่ประตูจะเต็มไปด้วยกรุ๊ปทัวร์ เพราะช่วงนั้นสวนจะเงียบสงบพอที่จะได้ยินเสียงน้ำไหล ย่านฮิงาชิชายะทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำอาซาโนะกาวะยังคงมีถนนโรงน้ำชาดั้งเดิมอยู่ครบสามสาย ส่วนตลาดโอมิโจ ตลาดในร่มที่มีแผงขายของ 170 ร้าน ปูยักษ์ตัวโต ผักจากโนโตะ คือหัวใจทางการค้าที่แท้จริงของเมือง และเป็นที่ที่ดีที่สุดสำหรับมื้อกลางวัน

รถไฟชินคันเซ็นสายโฮคุริคุเชื่อมคานาซาวะกับโตเกียวในเวลา 2.5 ชั่วโมง และเชื่อมกับโอซาก้าผ่านสึรุงะในเวลาไม่ถึง 2 ชั่วโมง ทำให้คานาซาวะเป็นได้ทั้งจุดหมายปลายทางในตัวเองหรือจุดแวะพักที่สวยงามระหว่างเส้นทางข้ามประเทศ

ชิราคาวาโกะ — หลังคามุงจากใต้หิมะหนาหลายเมตร

ชิราคาวาโกะเป็นหมู่บ้านมรดกโลกของยูเนสโกที่ตั้งอยู่ในหุบเขา ซึ่งแม่น้ำโชแบ่งเขตแดนระหว่างจังหวัดกิฟุและโทยามะ บ้านสไตล์กัซโชซึคุริ ที่ได้ชื่อมาจากรูปทรงหลังคาคล้ายมือประนมไหว้ มีหลังคามุงจากลาดชันออกแบบมาเพื่อสลัดหิมะที่อาจตกหนาถึงสี่เมตรในฤดูหนาว บ้านหลังใหญ่ที่สุดบางหลังยังคงทำหน้าที่เป็นฟาร์มที่ใช้งานจริง ส่วนหลังอื่นๆ ถูกดัดแปลงเป็นที่พักแบบมินชูกุ ที่แขกจะได้นอนเหนือชั้นเลี้ยงไหมที่ไม่เปลี่ยนแปลงมาตั้งแต่ศตวรรษที่สิบแปด

นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่มาเป็นทริปวันเดย์จากนาโกย่า คานาซาวะ หรือโอซาก้า ฤดูหนาวคือช่วงพีค หมู่บ้านจะเปิดไฟประดับในบางค่ำคืน และหิมะบนหลังคาก็สร้างภาพอันเป็นเอกลักษณ์ที่สุดของที่นี่ ส่วนในฤดูร้อน ฝูงนักท่องเที่ยวจะบางลง และนาข้าวรอบหมู่บ้านจะเปลี่ยนเป็นสีเขียวสดใส

ปราสาทมัตสึโมโตะ — ปราสาทอีกา

มัตสึโมโตะโจเป็นหนึ่งในสิบสองปราสาทดั้งเดิมที่ยังหลงเหลืออยู่ในญี่ปุ่น ไม่เคยถูกทำลายและไม่เคยถูกสร้างขึ้นใหม่แบบเต็มรูปแบบ หอปราสาทสีดำขาวสูงหกชั้น ที่สะท้อนเงาลงในคูน้ำรอบนอกโดยมีเทือกเขาแอลป์เหนือเป็นฉากหลัง คือหนึ่งในภาพที่ถูกนำไปใช้ซ้ำมากที่สุดของประเทศ ตัวปราสาทสร้างขึ้นในช่วงทศวรรษ 1590 ส่วนบันไดไม้ภายในและหอชมจันทร์ที่เพิ่มเข้ามาในทศวรรษ 1630 ยังคงเป็นของดั้งเดิม

ตัวเมืองรอบปราสาทมีขนาดกะทัดรัดและเดินเที่ยวได้สะดวก ย่านนาคามาจิคุระยังคงรักษาโกดังสินค้าของพ่อค้าที่ฉาบปูนขาวดำไว้ พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมืองมัตสึโมโตะเก็บผลงานของยาโยอิ คุซามะมากที่สุดในญี่ปุ่น เธอเกิดที่นี่ ส่วนถนนนาวาเตะโดริ หรือ "ถนนกบ" ริมแม่น้ำ ยังคงมีร้านค้าเล็กๆ และบรรยากาศที่ไม่เร่งรีบ แบบที่ย่านฮิงาชิยามะของเกียวโตเคยเป็นก่อนที่รถบัสนักท่องเที่ยวจะมาถึง

นาโกย่า — เมืองที่หล่อเลี้ยงทั้งประเทศ

นาโกย่าเป็นเมืองใหญ่อันดับสี่ของญี่ปุ่นและเป็นศูนย์กลางการผลิตของประเทศ โตโยต้า มิตซูบิชิ เฮฟวี่ อินดัสทรีส์ และเจเทกต์ ล้วนก่อตั้งขึ้นที่นี่ เมืองนี้ไม่ได้พยายามขายตัวเองให้นักท่องเที่ยว ซึ่งส่วนหนึ่งก็เป็นสิ่งที่ทำให้มันน่าสนใจ วัฒนธรรมอาหารที่นี่มีความเป็นท้องถิ่นอย่างชัดเจน ไม่ว่าจะเป็นมิโสะคัตสึ (ทงคัตสึราดซอสมิโสะฮัตโจข้นๆ) เส้นคิชิเมงแบน ฮิสึมาบุชิ ปลาไหลราดข้าว และขนมปังปิ้งโอกุระที่ทาถั่วแดงหวานสำหรับมื้อเช้า สิ่งเหล่านี้ไม่พบในรูปแบบเดียวกันนี้ที่ไหนอื่นในญี่ปุ่น

หอปราสาทนาโกย่าเป็นการสร้างใหม่หลังสงคราม แต่พระราชวังฮอนมารุ อาคารพระราชวังไม้ที่ต่อเชื่อมกับปราสาท ได้รับการสร้างขึ้นใหม่อย่างพิถีพิถันตามข้อกำหนดดั้งเดิมยุคเอโดะ โดยใช้เทคนิคดั้งเดิม และเปิดใหม่อีกครั้งในปี 2018 ศาลเจ้าอัตสึตะ ศาลเจ้าชินโตศักดิ์สิทธิ์อันดับสองของญี่ปุ่นรองจากอิเสะ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของเมือง เก็บรักษาดาบคุซานางิ หนึ่งในเครื่องราชกกุธภัณฑ์สามชิ้นของจักรพรรดิ และบริเวณป่าโดยรอบให้ความรู้สึกที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากญี่ปุ่นในแบบที่นักท่องเที่ยวคุ้นเคย

ฮาคุบะ — สกีบนเทือกเขาแอลป์และเดินป่าในฤดูร้อน

ฮาคุบะเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูหนาวปี 1998 และยังคงเป็นพื้นที่สกีที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติที่สุดของญี่ปุ่น รีสอร์ตที่เชื่อมต่อกันเก้าแห่ง ได้แก่ ฮัปโปะ-โอเนะ โกริว 47 อิวาตาเกะ คอร์ตินา และอื่นๆ ครอบคลุมภูมิประเทศสำหรับทุกระดับ ตั้งแต่ทางลาดกว้างที่ปรับผิวเรียบไปจนถึงเส้นทางแบ็คคันทรีชันสูงชันที่เข้าถึงได้ด้วยลิฟต์ ปริมาณหิมะเฉลี่ยเกิน 11 เมตรต่อฤดูกาล หิมะผงที่นี่เทียบชั้นกับนิเซโกะของฮอกไกโด แต่ไม่มีความหนาแน่นของนักท่องเที่ยวต่างชาติในระดับเดียวกัน

ในฤดูร้อน ภูเขาลูกเดียวกันนี้กลายเป็นจุดหมายสำหรับการเดินป่า เส้นทางเทือกเขาแอลป์เหนือสู่ชิโรอุมะดาเกะผ่านหนึ่งในลานหิมะที่เหลืออยู่ไม่กี่แห่งของญี่ปุ่น คือไดเซ็คเคย์ ซึ่งเข้าถึงได้ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม และกระเช้าฮัปโปะ-โอเนะจะเปิดให้ชมวิวทั่วทั้งเทือกเขาฮาคุบะ หมู่บ้านด้านล่างยังคงรักษาลักษณะฟาร์มที่ยังใช้งานจริง ที่พักสไตล์สวิสที่สร้างขึ้นหลังโอลิมปิกตั้งอยู่เคียงข้างนาข้าวและไร่หัวหอม

• หิมะผงที่ดีที่สุด: คอร์ตินา (สำหรับผู้เชี่ยวชาญออฟพิสต์) และโกริว (เส้นทางผ่านป่า)
• สำหรับมือใหม่: ฮาคุบะ 47 และอิวาตาเกะ ทางลาดกว้างและลาดเอียงน้อย พร้อมการสอนภาษาอังกฤษที่ดี
• ฤดูร้อน: เส้นทางชิโรอุมะดาเกะผ่านลานหิมะไดเซ็คเคย์ (เฉพาะปลายเดือนกรกฎาคม–สิงหาคม)
• การเดินทาง: ชินจูกุ → มัตสึโมโตะ ด้วยรถด่วนพิเศษอาซุสะ (2.5 ชม.) จากนั้นต่อสายโออิโตะไปฮาคุบะ (50 นาที)

การเดินทางรอบชูบุ

• โตเกียว → คานาซาวะ: ชินคันเซ็นสายโฮคุริคุ (คางายากิ / ฮาคุทากะ) ประมาณ 2.5 ชั่วโมง
• โอซาก้า/เกียวโต → คานาซาวะ: รถด่วนพิเศษธันเดอร์เบิร์ดไปสึรุงะ จากนั้นต่อชินคันเซ็น ประมาณ 2 ชั่วโมง
• นาโกย่า → ชิราคาวาโกะ: รถบัสทางไกล ประมาณ 2.5 ชั่วโมง (ไม่มีรถไฟเชื่อมต่อ)
• นาโกย่า → มัตสึโมโตะ: รถด่วนพิเศษไวด์วิวชินาโนะ ประมาณ 2 ชั่วโมง
• มัตสึโมโตะ → ฮาคุบะ: รถไฟท้องถิ่นสาย JR โออิโตะ ประมาณ 50 นาที